دانلود فایل: دانلود تحقیق در مورد پروژه آموزش زبان خارجي و عوامل افت تحصيلي-قسمت دوم

ديگر پيامد تاسف باراين وضعيت، امتحانات صوري و ساده از دانش آموزان می باشد يا اينكه به هر طريقي به غير حق به دانش آموزان نمره داده مي گردد تا بتوانند پايه مورد نظر را با موفقيت (البته به ظاهر) پشت سر گذارند. اين امر باعث مي گردد زبان آموزان درس ها را به خوبي فرا نگيرند بلكه فقط به نمره فكر كنند.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

 

فرض كنيد زبان آموزي در درس زبان انگليسي نمره 5/8 را كسب كرده باشد. مسلماً قبل از اينكه در ليست نهايي نمره وارد گردد آن زبان اموز و يا اولياي وي به طرق گوناگون از روش سفارش و يا التماس مستقيم خود زبان آموز، به بهانه اينكه فقط همين درس را پاس نكرده يا بقيه درسهايش را نمره خوب آورده می باشد از معلم مي خواهند نمره قبولي در درس زبان انگليسي را به دانش آموز فوق الذكر بدهند.

بايد به عوامل فوق اين واقعيت را بيفزاييم كه در حدود 6/13 درصد از كل دانش اموزان و در نتيجه زبان آموزان دير آموزند. اين موضوع را پيروي نيا، اينگونه بيان مي كند. كودكان مرزي 6/13 درصد از جامعه دانش آموزان را تشكيل مي دهند و هوش بهره آنها در مقياس و كسلر بين 70 تا 85 نمره قرار ميگيرد… علت چيست؟ اين مشكلات از كجا ناشي مي گردد؟ چه بايد كرد؟ اكثر اين مشكلات هنگامي بروز مي كند كه دانش آموز مهارت هاي پيش نياز را در سالهاي پيش از دبستان كسب نكرده فاقد انگيزه پيشرفت می باشد به خود اعتماد ندارد و دچار ناتواني هاي يادگيري شده می باشد. در برخي از مناطق ايران مساله دوزبانگي و مساله مهاجرت نيز مزيد بر علت مي گردد و بر مسايل دانش آموزان ديرآموز مي افزايد.»

مالك اژدر خانمحمدي

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

مدرس زبان انگليسي

منابع

1- نورشاهي، نسرين، «افت تحصيلي در آموزش عالي»، روزنامه قدس، 15 بهمن 1376، ص 9.

2- گرجيان، بهمن، «تأثیر انگيزش در فرآيند آموزش و يادگيري زبان انگليسي»، رشد آموزش زبان، سال سيزدهم، بهار 1377، شماره 49، ص 12.

3- ژيرار، دني، دشواري آموزش زبان بيگانه، گيتي ديهيم (مترجم)، مركز نشر دانشگاهي، 1365، ص 3.

4- گاليون، روبر، ژيوار، دني، زيان شناسي كاربسته و علم زبان آموزي، دكتر الله وردي، آذري نجف آبادي، 1363، ص 67-66.

5- يارمحمدي، دكتر لطف الله، شانزده مقاله در زبانشناسي كاربردي و ترجمه، نشر نويد شيراز، 1372، ص 20.

6- منبع شماره 3، همانجا.

7- فلاد، جيمز وسالوس، پيشراچ، زبان و مهارت هاي زباني، علي آخشيني (مترجم)، معاونت فرهنگي آستان قدس رضوي، 1369، ص 270.

8- احمديه، ملك سيما، روانشناسي پرورش استعدادها، ص 2-131.

9- پيراع دكترش داويد «چرا آموزش زبان انگليسي در ايران ناموفق می باشد؟» فصلنامه پيام كتابخانه، شماره 10-9، ص 135.

ذهنيت منفي طوري می باشد كه ممكن می باشد حتي از همان آغاز و معرفي درس در سطح پايين ايجاد گردد و اطرافيان زبان آموز يا خانواده كه ممكن می باشد به نحوي از درس زبان خاطره بد يا ناخوشايندي داشته باشند اين ذهنيت منفي را تشديد كنند.

آغاز ديرهنگام آموزش زبان خارجي

اموزش زبان انگليسي در كشورمان چندسالي ديرتر از موقع بهينه آغاز زبان آموزي شروع مي گردد. به عبارتي ديگر، شروع دوره زبان آموزي از سال دوم راهنمايي چندين سال در واقع ديرتر از دوره بحراني (critical period) زبان آموزي از ديدگاه زبان شناختي مي باشد. اين امر به نوبه خود باعث دشواري يادگيري زبان خارجي در زبان آموزان خواهد گردید.

اين مشكل به گفته «دني ژيرار» عبارتست از اينكه «… در بسياري از كشورها ناشي از سني می باشد (11 تا 12 سالگي) كه براي شروع يادگيري انتخاب شده می باشد. به عقيده روانشناسان اين سن مصادف می باشد با پايان مناسبترين دوره براي يادگيري كه در طول آن توانايي تقليد در بچه بسيار می باشد…»

اين موضوع را روبرگاليسون اينگونه تذكر مي دهد: «يكي از دلايل عدم فراگيري زبان در كشورهاي متعدد اين می باشد كه از حدود سن 11 و 12 به بالا را براي آغاز يادگيري و آموزش زبان خارجي در نظر گرفته اند حال آنكه به اعتقاد روانشناسان اين سن منطبق با پايان دوره اي می باشد كه در طول آن استعداد هاي تقليدي كودكان بسيار شكوفا مي باشد و بعد از اين سنين قدرت يادگيري رو به كاهش مي رود و كودك نمي تواند كليه موضوعاتي را كه در كلاس درس به او گفته مي گردد را به خاطر بسپارد.

در حاليكه در كشور ما زبان آموزان، انگليسي را عملا از 13 سالگي آغاز مي كنند يعني دقيقا بعد از گذشتن زمان دوره بحراني زبان آموزي. بعضي از صاحب نظران عقیده دارند كه زبان آموزي حتي بايد از دوره دبستان شروع گردد. دكتر يارمحمدي دراين باب مي گويد«…به هر حال با كمي تساهل و با در نظر داشتن اثرات تربيتي چشمگير زبان و نظر به كافي نبودن شواهد شواهد مختلف،                مي گردد حكم كرد كه آموزش زبان خارجي در سنين پايين مثلا در دبستان هم اشكالي ندارد. منتها آموزش آن مستلزم داشتن معلم خوب و امكانان ويژه می باشد تا نتيجه مطلوب حاصل گردد در صورت وجود امكانات مطلوب مي توان آموزش آن را هر چه زودتر شروع كرد. بسياري از كشورها خيلي زود تعليم زبان خارجي را شروع مي كنند. در تعدادي از ممالك آموزش رسمي بين سنين 9 تا 12 سالگي آغاز م گردد… در كشور ما بعد از سال دوم (راهنمايي) شروع مي گردد علت امر را نمي دانم و توجيهي كه بنده اطلاع داشته باشم ارائه نشده می باشد.»

 

دشواري ذاتي يادگيري زبان خارجي و ساعات ناكافي تدريس آن

ياددهي زبان خارجي نسبت به زبان مادري و حتي ساير درسها از درجه دشواري بالايي برخوردار می باشد اين ادعا در وهله اول ممكن می باشد باورنكردني بنمايد ولي تاملي اندك اين قضيه را روشن مي كند. اما در نظر داشتن مستندات زير اين موضوع را ثابت مي كند. دني ژيرار در اين مورد مي گويد: معلم زبان بيگانه نسبت به همكارانش كه زبان مادري را تعليم مي دهند در وضع مشكل تري قرار دارد كار او چهار دشواري عمده دارد:

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

1- او (معلم زبان خارجي) معمولا ساعات محدودي براي تدريس در اختيار دارد در صورتي كه شاگردان در روز 10 يا 12 ساعت در درسهاي ديگر زبان مادريشان را به كار مي برند. بسيار دشوار می باشد كه بتوان با سه چهار ساعت در هفته آن هم به صورت آموزش گروهي- عادتي زباني در شاگرد به وجود آورد و آنها را نشو و نما داد. اين كار آنقدر دشوار می باشد كه تحقق بخشيدن به آن به معجزه مي ماند.

2- نبود انگيزه ژرف  در اغلب شاگردان…

f2h

دیدگاهتان را بنویسید